Steeds meer jonge gezinnen vragen financiële hulp (Björn)

Foto: Armoede in VlaanderenFoto: Juan Ignacio Garay (Licentie)

De armoede in Vlaanderen is gedaald. Toch stellen Caritas en het Netwerk tegen Armoede vast dat het probleem niet is opgelost en steeds meer jonge gezinnen treft. 

In zijn boek Spelen in zwarte sneeuw pleit de kinderrechtencommissaries Bruno Vanobbergen ervoor om de strijd tegen kinderarmoede en armoede in het algemeen op te drijven.

Armoede is geen keuze

We leven in een wereld waar het individu en de persoonlijke vrijheid centraal staan. Een wereld waarin je zelf verantwoordelijk worden gesteld voor hoe ze leven. Hoe je leven eruit ziet is met andere woorden een rechtstreeks gevolg van je eigen keuzes.

Volgens het Netwerk tegen Armoede moeten we stoppen met zo te denken en steeds opnieuw schuldigen aan te wijzen. Armoede is volgens hen een schending van de mensenrechten. Oplossingen werken enkel als ze vertrekken vanuit het idee dat iedereen dezelfde basisrechten heeft.

Ook armen hebben rechten

Cindy Van Geldrop, vrijwilliger bij Recht-Op in Antwerpen,  breekt daarom een lans voor een betere dialoog tussen de overheid en mensen die in armoede leven.

Van Geldrop groeide zelf op in een arm gezin en spreekt uit ervaring. Ze stelt vast dat veel arme mensen onvoldoende op de hoogte zijn van hun rechten en daarom hulp mislopen. Steun en begeleiding zijn dan ook erg belangrijk.

De overheid moet zijn verantwoordelijkheid nemen

Ook Caritas Vlaanderen vindt dat de overheid zijn verantwoordelijkheid moet opnemen.

Caritas blijft een toename zien van het aantal jonge gezinnen en éénouder gezinnen dat het financieel moeilijk heeft. Steeds vaker krijgen ze vragen naar financiële basissteun voor triviale zaken zoals de aankoop van kinderkleding, babyverzorging of luiers maar ook voor schooluitstappen, bosklassen en zomerkampen.

Vanobbergen en Caritas Vlaanderen pleiten dan ook voor een grotere betrokkenheid door de overheid. Er is nood aan meer investeringen. Sociale woningbouw, uitbreiding van de maximum factuur en een meer herverdelende kinderbijslag zijn een eerste stap.

We doen wat we kunnen op het moment dat deze mensen kopje onder gaan, maar meer dan het hoofd even boven water houden kunnen we niet”, zegt Thijs Smeyers van Caritas. “Daarvoor zijn structurele maatregelen nodig, concrete maatregelen die meteen impact hebben.”

 

Twitter

En dan nu muziek!

Armoede nog lang niet verdwenen uit Belgische samenleving (Jan)

Thijs Smeyers, coördinator Beleid en Politiek bij Caritas Vlaanderen, vindt dat je er niet naast kunt kijken. De focus van het beleid ligt soms teveel op triviale zaken en te weinig op harde feiten. Discussies over de totstandkoming van de armoedecijfers bijvoorbeeld, leiden volgens Smeyers  helemaal nergens toe. Belangrijker is wat we ermee doen.

Armoedebestrijding is een recht

Veel geblaat en te weinig wol dus. Armoedebestrijding is een recht, geen vóórrecht en een schending van de grondrechten op de koop toe. Daarom is er meer daadkracht nodig. Maar wat is de beste manier om er aan te beginnen? Wat in ieder geval vaststaat, is dat er meer input nodig is van ervaringsdeskundigen.

Cindy Van Geldorp is zo’n ervaringsdeskundige en gaf alvast het goede voorbeeld in het Vlaams parlement. Daar spoorde ze de politici aan vooral zelf te gaan luisteren naar mensen, jong en oud, voor wie armoede een alledaagse realiteit is.

Spelen in zwarte sneeuw

Een fenomeen dat meer aandacht verdient binnen de armoedebestrijding is kinderarmoede. Althans, dat is waar kinderrechtencommissaris Bruno Vannobbergen voor pleit in zijn boek ‘spelen in zwarte sneeuw’. Hiermee volgt hij het pleidooi van het Netwerk tegen Armoede, dat onder meer aanstuurt op een herverdelende kinderbijslag en investeringen in de sociale woningbouw.

Jongeren, doe het nu maar zelf?

Caritas gaf zelf al aan dat jonge gezinnen meer en meer om basisondersteuning vragen. Van luiers en schoolactiviteiten tot kinderkledij, in feite alles wat kinderen nodig hebben om een enigszins normaal leven te leiden. Smeyers benadrukt ook dat het blijven opvolgen van jonge gezinnen een noodzaak is.  Jongeren die bij Caritas al een hulpverleningstraject volgden, blijven aankloppen bij de armoedekoepel. En die deur blijft voor hen zeker openstaan.

Kinderarmoede, het is dichterbij dan je denkt (Ine & Phebe)

 

Kinderarmoede

Wanneer je denkt aan kinderarmoede, dan denk je niet aan een vriendje uit de klas van je zoon of dochter. Toch blijft dit een actueel probleem in onze maatschappij, waarbij je moeilijk een schuldige kan aanwijzen. Een praktijkgerichte aanpak vormt de beste oplossing, volgens Caritas. 

Over wat gaat het?

Het debat over de juistheid van de armoedecijfers biedt geen oplossingen. Caritas verkondigt het luid en duidelijk, er is een toenemende trend van armoede bij jonge gezinnen. Zij hebben het moeilijk om te voorzien in basisvoorzieningen, zoals babyverzorging en schoolactiviteiten. Dagelijks komt Caritas met deze gezinnen in contact via individuele dossiers van begeleidende organisaties.

Over wie gaat het?

De kwetsbare groep is gevarieerder dan gedacht. Niet alleen werkloze ouders hebben het moeilijk om rond te komen, maar ook voor werkenden is dit niet evident. Daarnaast is er nog een groep die tot nu toe weinig aandacht kreeg. Jongeren vinden het na een langdurig verblijf onder begeleiding moeilijk om een eigen leven op te starten. Noodzakelijke kosten zoals een huurwaarborg en de aankoop van huishoudtoestellen, vormen vaak een obstakel.

doggo doin an enjoy 🐶 — - — #9gag #samoyed #alaskanmalamute

Een bericht gedeeld door 9GAG: Go Fun The World (@9gag) op

Het boek “Spelen in zwarte sneeuw” van Bruno Vanobbergen reikt vooral structurele oplossingen aan voor kinderarmoede. Blijvende investeringen in sociale woningen en een uitbreiding van de maximumfactuur naar het secundair onderwijs zijn volgens Vanobbergen belangrijk. Een gerichter voorbeeld is een installatiepremie, waar tot nu toe enkel daklozen recht op hebben, voor kwetsbare jongeren.

Op de boekvoorstelling pleitte Cindy Van Geldorp voor een meer persoonsgerichte aanpak. Cindy is vrijwilliger bij Recht-Op in Antwerpen en groeide zelf op in armoede. Luisteren naar kinderen en jongeren die dagelijks met financiële moeilijkheden geconfronteerd worden, is volgens haar essentieel.

 

 

Caritas: “Armoede is niet verdwenen is uit onze samenleving, integendeel.” (Suzanne)

Caritas, de organisatie tegen armoede in België, roept de overheid op om te blijven investeren in het bestrijden van armoede. Centraal staan de financiële problemen in jonge gezinnen.

De situatie van kinderen, jongeren en jonge gezinnen moet verbeterd worden, vinden Caritas en het Netwerk tegen Armoede. Kinderarmoede is niet de schuld van de kinderen, maar ook niet van de ouders. Armoede is een schending van grondrechten en vanuit dat perspectief moet je ze ook proberen tegengaan. Vanuit de rechten van mensen, en niet vanuit een schuldmodel.

Basisondersteuning jonge gezinnen

De financiële problemen in jonge gezinnen is groot. Net als het aantal vragen van deze gezinnen aan sociale diensten. Vaak gaan deze vragen over basisondersteuning, zoals de aankoop van kinderkleding, babyverzorging en pampers. Maar ook worden voor de buitenschoolse activiteiten van de kinderen — denk aan bosklassen, schooluitstappen of zomerkampen — tussenkomsten gevraagd.

Dag na dag horen we hoe moeilijk sommigen het hebben om rond te komen. En dat zijn heus niet allemaal werkloze ouders,” zegt Thijs Smeyers, coördinator Beleid en Politiek bij Caritas Vlaanderen. “De situaties waarin ze overleven zijn helemaal niet relatief te noemen. Medische uitgaven, kledij, pampers, flesvoeding, een tafel en een stoel: dat is toch niet relatief? We moeten zoeken naar manieren om jonge gezinnen en in het bijzonder alleenstaande jonge mama’s een duwtje in de rug te geven. Een geboortepakket naar Scandinavisch voorbeeld, dat via het lokale OCMWaan kwetsbare gezinnen toegekend wordt. Er zijn al plaatsen in Vlaanderen waar dit gebeurt, waarom rollen we dat niet verder uit?”

Jongeren uit voorziening

De problemen reiken verder dan enkel jonge gezinnen. Ook jongeren die na een langdurig verblijf in een voorziening op eigen benen moeten staan hebben nood aan hulp. Zo hebben de jongeren hulp nodig bij het betalen van een huurwaarborg of het aankopen van noodzakelijke huishuidtoestellen.

Een van de oplossingen die Smeyers aanhaalt is dat jongeren die langdurig in een voorziening verbleven recht moeten krijgen op een installatiepremie, die vandaag alleen voor daklozen geldt. Smeyers: “Die premie moeten ze automatisch krijgen wanneer ze een voorziening verlaten, zonder extra administratieve rompslomp.”

Een maatschappelijk probleem

Smeyers: “We doen wat we kunnen voor de mensen die financieel kopje onder gaan, maar meer dan het hoofd even boven water houden kunnen we momenteel niet. Daarvoor zijn concrete en structurele maatregelen nodig die meteen impact hebben.”

De discussies die vandaag gaande zijn over cijfers leiden tot weinig,” gaat Smeyers verder . “Je kan blijven discussiëren over de juistheid, de foutenmarges of het jaar waarin ze afgenomen zijn. Feit blijft dat armoede niet verdwenen is uit onze samenleving, integendeel.”

Bruno Vanobbergen pleit met boek voor meer armoedebestrijding (Wouter)

Kinderrechtencommissaris Bruno Vanobbergen heeft een boek uitgebracht: Spelen in zwarte sneeuw. Daarin houdt hij een krachtig pleidooi voor een doorgedreven strijd tegen kinderarmoede en tegen armoede in het algemeen. Op die manier opent hij opnieuw het debat.

In zijn boek pleit Vanobbergen onder meer voor meer investeringen in sociale woningbouw, een uitbreiding van de maximumfactuur naar het secundair onderwijs en een meer herverdelende kinderbijslag. Allemaal broodnodige maatregelen die (kinder)armoede echt kunnen terugdringen en waar het Netwerk tegen Armoede (link), dat mee input gaf voor het boek, al langer voor pleit.

Tijdens de voorstelling van het boek in het Vlaams Parlement gaf Cindy Van Geldorp, vrijwilliger bij armenvereniging Recht-Op in Antwerpen, aan hoe we armoede kunnen bestrijden. Volgens haar is het vooral belangrijk te luisteren naar de kennis en de ervaring van kinderen en jongeren die erin opgroeien.

Armoedecijfers kloppen niet

Armoedecijfers doen nochtans anders vermoeden. Liesbeth Homans (N-VA) beweerde namelijk begin dit jaar dat het armoederisico in Vlaanderen gedaald is. Toch blijft Caritas een toename zien van mensen die zich in een financieel moeilijke situatie bevinden. “De discussies die vandaag gaande zijn over cijfers leiden tot weinig,” aldus Thijs Smeyers, coördinator Beleid en Politiek bij Caritas Vlaanderen. “Je kan blijven discussiëren over de juistheid, de foutenmarges of het jaar waarin ze afgenomen zijn. Feit blijft dat armoede niet verdwenen is uit onze samenleving, integendeel.”

Caritas ziet enerzijds het aantal vragen van jonge gezinnen toenemen. Vooral jonge alleenstaande moeders vragen om een helpende hand. Vaak gaat het over basisondersteuning, zoals de aankoop van kinderkleding, babyverzorging, luiers,… Verder worden ook tussenkomsten gevraagd voor activiteiten zoals bosklassen, schooluitstappen of zomerkampen.

Anderzijds komen vooral jongeren die na een langdurig verblijf in een voorziening op eigen benen moeten staan, aankloppen bij Caritas. Zij vragen hulp voor het betalen van een huurwaarborg of het aankopen van noodzakelijke huishoudtoestellen zoals een koelkast of voor meubels zoals een tafel en stoelen.

Structurele aanpak nodig

Caritas treedt Vanobbergem bij in zijn pleidooi voor meer armoedebestrijding. Zo zouden Jongeren die langdurig in een voorziening verbleven automatisch en zonder administratieve rondslomp recht moeten krijgen op een installatiepremie. Die geldt vandaag alleen voor daklozen. Voor jonge gezinnen willen ze een geboortepakket uitdelen.

De boodschap is alvast duidelijk: “We doen wat we kunnen op het moment dat deze mensen kopje onder gaan, maar meer dan het hoofd even boven water houden kunnen we niet. Daarvoor zijn structurele maatregelen nodig, concrete maatregelen die meteen impact hebben”, besluit Smeyers.